Het is alweer 1 jaar geleden dat ik het artikel in de Spits zag die ervoor heeft gezorgd dat ik nu ben waar ik ben. Het artikel dat ging over de 1e speeddate van Meer dan Gewenst. Ondertussen ben ik naar de 2e en 3e speeddate geweest, wie had dat ooit gedacht?
Als je iets meer dan 1 jaar ;-) geleden tegen mij had gezegd dat ik nu niet meer zou daten met hetero mannen, dat ik nu daadwerkelijk bezig ben met mijn kinderwens en dat ik zelfs naar een andere stad zou willen verhuizen had ik je voor gek verklaard. Gek toch hoeveel er in 1 jaar tijd kan veranderen.
Mijn leven voelt zo anders aan sinds ik de beslissing heb genomen en ik hoor het ook gewoon om mij heen. Ik ben veranderd, ben rustiger, vrolijker, relaxter geworden. Opmerkingen om mij op de kast te krijgen raken mij niet meer. Oke ik kom nog wel op die kast terecht, maar ik spring er ook eigenlijk meteen weer vanaf. Het doet mij niets meer. Sorry lieve collega's ;-)
In dit jaar heb ik zoveel gedaan! Ik ben naar een wensouderbijeenkomst geweest, ik heb heel veel lieve meiden leren kennen, die allemaal dezelfde wens hebben als ik. Ik ben op de radio geweest, ik heb in het COC magazine van Z. gestaan. Ik heb 2 speeddates en 5 dates gehad met bijna allemaal homo's. Ik heb helaas ook 2 teleurstellingen te verwerken gehad, wat moeilijk is en gewoon kut en ontzettend verdrietig, maar waar ik uiteindelijk ook weer van leer. Zo weet ik nu dat ik toch liever ga voor een single homo dan voor een stel bv!
Het belangrijkste van alles is eigenlijk wel dat ik tot het besef ben gekomen dat ik hele lieve mensen om mij heen heb. Mijn familie ten eerste, daarna mijn 2 allerliefste vriendinnen, maar ook hele lieve collega's en alle andere mensen die ik verder ken(waaronder mijn mede penny meisjes :P ). Ik heb gewoon geen enkele negatieve reacties gehad, iedereen is alleen maar hartstikke blij voor MIJ! Hoe mooi is dat!
Ik hoop dat het komende jaar mij nog meer gaat brengen. In ieder geval die hele leuke homo die helemaal voor mij gaat, ondanks alles wat ik mankeer (de ziekte van Bechterew en neurofibromatose) en dat we dan samen de 1e stappen kunnen zetten naar een gezamenlijke, gedeelde toekomst. Dat lijkt mij toch het allermooiste. En ik ben reëel hoor en hou ergens ver weg in mijn achterhoofd er rekening mee dat het niet allemaal lukt zoals ik het wil, maar dat is voor nu nog niet aan de orde. Voor nu hou ik hoop. Hoop doet leven zegt men en dat klopt in dit geval helemaal.
maandag 7 april 2014
woensdag 15 januari 2014
Het moment...
Het moment voor mij om het met iedereen te delen die nog niet af wist van mijn stappen om mijn kinderwens uit te laten komen. Ik moet zeggen dat ik dit best wel een eng moment vind, maar bovenal fijn dat als ik dit bespreek op bv t werk ik niet meer hoef te fluisteren, zodat mijn andere collega's vooral niet te weten komen waar ik het over heb, of dat ik op FB het niet alleen heb over het feit dat ik weer naar Amsterdam ga/zenuwachtig ben, maar dat ik erheen ga/zenuwachtig ben omdat ik een date heb met mannen of een speeddate of gewoon een gezellige meeting met te lieve meiden die ik vorig jaar allemaal heb leren kennen of een coachgesprek met een geweldige vrouw die ons hier allemaal zo goed in steunt (Sara Coster).
Ik heb vorig jaar een interview gehad met iemand van het COC Magazine Z., zodat het hier ook allemaal bekend gaat worden, want in Amsterdam lopen de mensen toch wel voor wat betreft deze mogelijkheid. En dat interview staat as we speak bij iedereen die er lid van is op de deurmat is beland en die volgens mij ook online te lezen is. Maar omdat ik daar niet zeker van was heb ik om een digitale versie van het interview gevraagd, zodat ik die kan delen op mijn blog en op mijn FB.
En waar heb ik het over voor de mensen die het nog niet weten? Ik wil een co-ouderschap aangaan met een geweldige homo of een homostel! Meer hierover allemaal te lezen op mijn blog!
En hier is dan de link: Het interview
Ik heb vorig jaar een interview gehad met iemand van het COC Magazine Z., zodat het hier ook allemaal bekend gaat worden, want in Amsterdam lopen de mensen toch wel voor wat betreft deze mogelijkheid. En dat interview staat as we speak bij iedereen die er lid van is op de deurmat is beland en die volgens mij ook online te lezen is. Maar omdat ik daar niet zeker van was heb ik om een digitale versie van het interview gevraagd, zodat ik die kan delen op mijn blog en op mijn FB.
En waar heb ik het over voor de mensen die het nog niet weten? Ik wil een co-ouderschap aangaan met een geweldige homo of een homostel! Meer hierover allemaal te lezen op mijn blog!
En hier is dan de link: Het interview
vrijdag 20 december 2013
Hier word ik blij van :)
Van dit mooie compliment!
Mariska, ik heb net vol bewondering je blog door zitten spitten/lezen. Nadat ik nátuurlijk al een paar keer in je topic mee las met de updates was ik toch wel nieuwsgierig naar het ontstaan van deze keuze...
Vind het heel knap hoe je dit verwoord en wat je eraan doet om je wens werkelijkheid te laten worden! Ik hoop voor je dat dit alles je gegund is en je wens uit gaat komen. ik gun het je in ieder geval!
Ik weet hoe het is wanneer je rammelende eierstokken je knettergek maken. Ik kan me niet voorstellen hoe het voor jou moet zijn..... Hopelijk wordt die bosbrand snel gedoofd!
Mariska, ik heb net vol bewondering je blog door zitten spitten/lezen. Nadat ik nátuurlijk al een paar keer in je topic mee las met de updates was ik toch wel nieuwsgierig naar het ontstaan van deze keuze...
Vind het heel knap hoe je dit verwoord en wat je eraan doet om je wens werkelijkheid te laten worden! Ik hoop voor je dat dit alles je gegund is en je wens uit gaat komen. ik gun het je in ieder geval!
Ik weet hoe het is wanneer je rammelende eierstokken je knettergek maken. Ik kan me niet voorstellen hoe het voor jou moet zijn..... Hopelijk wordt die bosbrand snel gedoofd!
dinsdag 3 december 2013
Uit de kast
Ik heb besloten om niet meer geheimzinnig te doen over mijn wensmamma zijn en de manier waarop ik die wil bereiken. Op Facebook deed ik eerder omslachtig en eigenlijk liet ik nooit weten wat ik ging doen. Bv toen ik stikzenuwachtig was voor een date met 2 mannen, toen ik 1 Juni helemaal vol blijheid en enthousiasme van de wensouderbijeenkomst vandaan kwam en afgelopen 8 November toen ik de speeddate had. Ik liet wel steeds weten dat ik naar Amsterdam ging, maar wat ik ging doen dat liet ik in het midden.
Dit ging mij eigenlijk steeds meer en meer tegenstaan, als je met iets bezig bent waarvan je hoopt dat het heel je leven zal gaan veranderen, dan wil je, wat zeg ik moet je het delen, althans ik wel. Het gevoel dat ik in het begin had, is wel iets afgenomen, dus ik wil het niet meer van de daken afschreeuwen (IK WIL EEN HOMO STEL VINDEN OM MAMMA TE WORDEN!!!), maar ik wil het wel gewoon kunnen delen zonder te hoeven denken: Hmm wat zullen 'ze' er wel allemaal niet van denken. Terwijl eigenlijk de enige op Facebook die hier niets vanaf weten, mijn kennissen zijn (waaronder vrienden van vroeger) en een paar collega's.
De laatste tijd komt dit alles steeds meer en meer in de spotlights te staan, ik vind dat een fijne en mooie ontwikkeling. Zo heeft een verslag van de speeddate in het Ad, Het Parool en in de wegener groep bladen gestaan. Morgen staat er als het goed is een artikel in de Trouw over de workshops die ik al vaker heb gevolgd bij Sara Coster en in januari een artikel in het blad van COC Z. met mij in de hoofdrol!! Compleet met foto en een mailadres waarop ik hoop heel veel reacties te ontvangen van allemaal leuke mannen (homo's natuurlijk) uit Z.!
Als het zover is zal ik natuurlijk een link delen hier, maar wie weet deel ik de link ook wel op Facebook, dan kom ik voor mijn gevoel ook echt 'uit de kast'.
Dit ging mij eigenlijk steeds meer en meer tegenstaan, als je met iets bezig bent waarvan je hoopt dat het heel je leven zal gaan veranderen, dan wil je, wat zeg ik moet je het delen, althans ik wel. Het gevoel dat ik in het begin had, is wel iets afgenomen, dus ik wil het niet meer van de daken afschreeuwen (IK WIL EEN HOMO STEL VINDEN OM MAMMA TE WORDEN!!!), maar ik wil het wel gewoon kunnen delen zonder te hoeven denken: Hmm wat zullen 'ze' er wel allemaal niet van denken. Terwijl eigenlijk de enige op Facebook die hier niets vanaf weten, mijn kennissen zijn (waaronder vrienden van vroeger) en een paar collega's.
De laatste tijd komt dit alles steeds meer en meer in de spotlights te staan, ik vind dat een fijne en mooie ontwikkeling. Zo heeft een verslag van de speeddate in het Ad, Het Parool en in de wegener groep bladen gestaan. Morgen staat er als het goed is een artikel in de Trouw over de workshops die ik al vaker heb gevolgd bij Sara Coster en in januari een artikel in het blad van COC Z. met mij in de hoofdrol!! Compleet met foto en een mailadres waarop ik hoop heel veel reacties te ontvangen van allemaal leuke mannen (homo's natuurlijk) uit Z.!
Als het zover is zal ik natuurlijk een link delen hier, maar wie weet deel ik de link ook wel op Facebook, dan kom ik voor mijn gevoel ook echt 'uit de kast'.
zondag 17 november 2013
De speeddate!
Vorige week vrijdag was het dan éindelijk zover, de speeddate. Ik had te lang niets gedaan met mijn kinderwens en co-ouderschap wens en merkte dat dat niet goed voor mij is. Ermee bezig zijn in je hoofd is toch veel fijner.
Ik had er heel veel zin in, want Sara had immers gezegd dat er ook een stel zou zijn uit Amsterdam die wellicht weer terug wilden gaan naar het oost'n en laat ik daar nou net wonen ;-)
Bij binnenkomst kreeg ik te horen dat ik nummer 33 was, met de letters CB erop. C staat voor Utrecht eo en B voor Amsterdam eo. Ook kon je op een andere sticker je woonplaats opschrijven, dus ik had gekozen voor Zwolle/Amsterdam.
Toen ik de zaal binnenkwam voelde het wat ongemakkelijk, want ik kende helemaal niemand, dus maar een drankje besteld en ergens gaan staan. Ik stond er net 5 minuten toen ik gewoon maar op keek en wie zag ik daar? Één van de mannen met wie ik al een date had gehad en die mij hebben afgewezen vanwege minj ziekte. Dit was iets wat ik echt niet leuk vond, dus ik heb iemand van de organisatie opgezocht en hij zocht Sara voor mij op. Zij begreep het meteen dat ik ze niet wilde spreken dus ze heeft ervoor gezorgd dat dat niet hoefde.
Daarna kwam ik iemand tegen van de fb groep en zij was er met iemand die ik herkende van de wensouderbijeenkomst, het is echt een klein wereldje wat dat betreft. De speeddate begon met een praatje van Sara, ze vertelde wat over hoe de avond zou verlopen. Er zouden 9 rondes zijn, maar het kon ook zomaar zo zijn dat je niet alle 9 rondes een gesprek had, wat ik maar best vond ;). De 1e 2 rondes waren het mannen uit Utrecht, ze spraken me beide niet echt aan, vooral omdat de 2e man in Utrecht wilde blijven wonen en ik ben bereid te verhuizen, maar niet naar Utrecht. Daarna had ik 2 rondes pauze en de volgende man kwam al meer uit de buurt (namelijk de achterhoek), maar ook hiermee geen klik. Vervolgens met een man gesproken die én hetero is en meer een donor rol in gedachten had en toen had ik alweer pauze haha. Nou ja ik vond het niet heel erg hoor, ik hoopte gewoon dat ik eens met Amsterdammers zou praten, maar nee de man in de ronde daarna kwam weer uit Utrecht en hij vroeg alleen maar wat mijn favo series en films waren, niet echt dingen die belangrijk zijn naar mijn mening.
Bij ronde 7 was het eindelijk een stel/of een man uit Amsterdam, blij als ik was ging ik aan het tafeltje zitten, maar de mannen kwamen niet :-( . Ik had dus weer pauze, ik had de hoop eigenlijk al opgegeven dat ik nog een leuk gesprek zou hebben dus toen voor ronde 8 een gesprek had met een stel had ik niet verwacht dat het zo leuk zou zijn. Voor ik het wist waren de 9 minuten om en ging de bel weer. Zij zijn het enige stel geweest met wie ik een mail adres heb uitgewisseld, want de mannen uit de laatste ronde waren weer zo'n tegenvaller. Vreselijk!
Al met al kan ik zeggen dat het een speeddate met mogelijke pappa's van je kinderen bijna hetzelfde voelt als een speeddate met een mogelijke partner. In het begin voelt het allemaal erg ongemakkelijk, maar tegen het einde gaat het al veel gemakkelijker. Ook nu heb ik er niet veel aan over gehouden, maar toch vond ik het een hele leuke avond, omdat dit zo anders voelt. Hoe mooi is het als iig één iemand door deze avond z'n/haar wens in vervulling ziet gaan. Er is niets mooiers dan dat!
Met de mannen van ronde 8 is het niets geworden, maar ik heb er wel een mooi compliment aan over gehouden, namelijk dat ze een fijn (moeder)gevoel bij mij hadden en die steek ik maar mooi in mijn zak.
En wat betreft de mannen uit Amsterdam die misschien naar het oost'n willen verhuizen die heb ik niet gesproken, maar het is wel een wordt vervolgd!
Ik had er heel veel zin in, want Sara had immers gezegd dat er ook een stel zou zijn uit Amsterdam die wellicht weer terug wilden gaan naar het oost'n en laat ik daar nou net wonen ;-)
Bij binnenkomst kreeg ik te horen dat ik nummer 33 was, met de letters CB erop. C staat voor Utrecht eo en B voor Amsterdam eo. Ook kon je op een andere sticker je woonplaats opschrijven, dus ik had gekozen voor Zwolle/Amsterdam.
Toen ik de zaal binnenkwam voelde het wat ongemakkelijk, want ik kende helemaal niemand, dus maar een drankje besteld en ergens gaan staan. Ik stond er net 5 minuten toen ik gewoon maar op keek en wie zag ik daar? Één van de mannen met wie ik al een date had gehad en die mij hebben afgewezen vanwege minj ziekte. Dit was iets wat ik echt niet leuk vond, dus ik heb iemand van de organisatie opgezocht en hij zocht Sara voor mij op. Zij begreep het meteen dat ik ze niet wilde spreken dus ze heeft ervoor gezorgd dat dat niet hoefde.
Daarna kwam ik iemand tegen van de fb groep en zij was er met iemand die ik herkende van de wensouderbijeenkomst, het is echt een klein wereldje wat dat betreft. De speeddate begon met een praatje van Sara, ze vertelde wat over hoe de avond zou verlopen. Er zouden 9 rondes zijn, maar het kon ook zomaar zo zijn dat je niet alle 9 rondes een gesprek had, wat ik maar best vond ;). De 1e 2 rondes waren het mannen uit Utrecht, ze spraken me beide niet echt aan, vooral omdat de 2e man in Utrecht wilde blijven wonen en ik ben bereid te verhuizen, maar niet naar Utrecht. Daarna had ik 2 rondes pauze en de volgende man kwam al meer uit de buurt (namelijk de achterhoek), maar ook hiermee geen klik. Vervolgens met een man gesproken die én hetero is en meer een donor rol in gedachten had en toen had ik alweer pauze haha. Nou ja ik vond het niet heel erg hoor, ik hoopte gewoon dat ik eens met Amsterdammers zou praten, maar nee de man in de ronde daarna kwam weer uit Utrecht en hij vroeg alleen maar wat mijn favo series en films waren, niet echt dingen die belangrijk zijn naar mijn mening.
Bij ronde 7 was het eindelijk een stel/of een man uit Amsterdam, blij als ik was ging ik aan het tafeltje zitten, maar de mannen kwamen niet :-( . Ik had dus weer pauze, ik had de hoop eigenlijk al opgegeven dat ik nog een leuk gesprek zou hebben dus toen voor ronde 8 een gesprek had met een stel had ik niet verwacht dat het zo leuk zou zijn. Voor ik het wist waren de 9 minuten om en ging de bel weer. Zij zijn het enige stel geweest met wie ik een mail adres heb uitgewisseld, want de mannen uit de laatste ronde waren weer zo'n tegenvaller. Vreselijk!
Al met al kan ik zeggen dat het een speeddate met mogelijke pappa's van je kinderen bijna hetzelfde voelt als een speeddate met een mogelijke partner. In het begin voelt het allemaal erg ongemakkelijk, maar tegen het einde gaat het al veel gemakkelijker. Ook nu heb ik er niet veel aan over gehouden, maar toch vond ik het een hele leuke avond, omdat dit zo anders voelt. Hoe mooi is het als iig één iemand door deze avond z'n/haar wens in vervulling ziet gaan. Er is niets mooiers dan dat!
Met de mannen van ronde 8 is het niets geworden, maar ik heb er wel een mooi compliment aan over gehouden, namelijk dat ze een fijn (moeder)gevoel bij mij hadden en die steek ik maar mooi in mijn zak.
En wat betreft de mannen uit Amsterdam die misschien naar het oost'n willen verhuizen die heb ik niet gesproken, maar het is wel een wordt vervolgd!
maandag 14 oktober 2013
Helaas toch pech...
Helaas is de angst die ik in één van mijn vorige berichten uitspraak, namelijk:
Als ze mij hadden afgewezen, omdat ze geen klik voelde was dat ook jammer geweest, maar toch veel minder erg, want hieraan kan ik helemaal NIETS maar dan ook NIETS veranderen. Met geen enkele mogelijkheid kan ik ervoor zorgen dat mijn kind deze ziekte niet krijg, er is nou eenmaal een kans van 50% dat mijn kind deze ziekte krijgt, maar er is ook een kans van 50% dat mijn kind deze ziekte NIET krijgt. Het is hun goed recht hoor om mij af te wijzen hierop, maar toch vind ik het moeilijk.
De 1e gedachte die dan ook meteen door mijn hoofd ging was: Nu word ik nooit mamma, want ik vind nooit een stel/single man die wel een kind met mij wil ondanks mijn erfelijke ziekte. Ik kan die ook heel goed ombuigen naar een reële gedachte, maar toch komt ie zo af en toe naar boven in mijn hoofd en dat deed ie niet voordat ik deze date had.
Maar goed ik ga weer vol goede moed verder. Allereerst op naar een speeddate op 8 november, wie weet wat voor mannen daarbij zitten en anders is het een goede oefening. En wie weet ga ik in de toekomst toch echt verhuizen hiervoor, maar daar heb ik het voorlopig nog niet over, want dat is slechts een hele kleine gedachte in mijn hoofd. Eerst maar eens zien of er mannen in t oost'n zijn die wakker gaan worden!
Maar het meeste bang ben ik dat ze me niet willen omdat ik 2 erfelijke ziektes heb en dat ik nooit een stel zal vinden en dus geen mamma zal worden. Daar ben ik echt het allermeeste bang voor. Ik laat het niet toe, want dan kan ik net zo goed nu al stoppen met mijn zoektocht.uitgekomen. De mannen met wie ik op 22 september een date hadden hebben ervan afgezien. Ook al was de date hartstikke gezellig was er volgens mij ook echt een klik, maar ze willen niet verder met mij gaan, omdat ik dus een erfelijke ziekte heb.
Als ze mij hadden afgewezen, omdat ze geen klik voelde was dat ook jammer geweest, maar toch veel minder erg, want hieraan kan ik helemaal NIETS maar dan ook NIETS veranderen. Met geen enkele mogelijkheid kan ik ervoor zorgen dat mijn kind deze ziekte niet krijg, er is nou eenmaal een kans van 50% dat mijn kind deze ziekte krijgt, maar er is ook een kans van 50% dat mijn kind deze ziekte NIET krijgt. Het is hun goed recht hoor om mij af te wijzen hierop, maar toch vind ik het moeilijk.
De 1e gedachte die dan ook meteen door mijn hoofd ging was: Nu word ik nooit mamma, want ik vind nooit een stel/single man die wel een kind met mij wil ondanks mijn erfelijke ziekte. Ik kan die ook heel goed ombuigen naar een reële gedachte, maar toch komt ie zo af en toe naar boven in mijn hoofd en dat deed ie niet voordat ik deze date had.
Maar goed ik ga weer vol goede moed verder. Allereerst op naar een speeddate op 8 november, wie weet wat voor mannen daarbij zitten en anders is het een goede oefening. En wie weet ga ik in de toekomst toch echt verhuizen hiervoor, maar daar heb ik het voorlopig nog niet over, want dat is slechts een hele kleine gedachte in mijn hoofd. Eerst maar eens zien of er mannen in t oost'n zijn die wakker gaan worden!
zondag 29 september 2013
De roze golf
Afgelopen vrijdag was het dan éindelijk zover, tijd voor ons interview voor het programma De roze golf van RTV Oost. Ik had er erg veel zin in en vond het ook erg spannend.
Het was ook erg leuk om E. te ontmoeten, had al een paar keer mail contact met haar gehad, maar zo irl is het toch altijd fijner op de een of andere manier. Samen naar RTV Oost gereden en toen we daaraan kwamen was het dus niet bekend blijkbaar dat wij zouden komen, nou ja we zaten net 5/10 minuten in de lobby/kantine toen Jan Erik op ons af kwam lopen.
Eerst lekker wat gegeten en gepraat over het programma en onze kinderwens (duh) en daarna naar de studio gelopen. Leuk om eens een studio te zien, normaal luister ik natuurlijk alleen maar naar de radio, maar een studio zelf heb ik nog niet eerder van binnen gezien. We gingen zitten, hij startte wat op en toen begon de opname. De opname zelf was fijn, gezellig en het ging allemaal echt hartstikke spontaan. Ik heb gezegd wat ik wel wilde zeggen en niets gezegd over wat de mensen niet aangaat.
Hij zei na afloop dat hij eigenlijk niets hoefde te knippen, omdat het allemaal zo goed en natuurlijk ging. Daarna nog een half uur zitten kletsen in de studio (zonder dat het opgenomen werd) en E. en ik zijn daarna nog even een bakje koffie gaan doen om het nog even door te spreken.
Het was gepland dat de uitzendingen op 13 Oktober was, maar niets gaat zoals je denkt dat het gaat (daar heb ik het nog wel een andere keer over), want vanavond om 19 uur kreeg ik een appje van E. dat het al was uitgezonden. Weer niet waarom, maar Jan Erik moest hiervoor kiezen. Dus ik heb het vanavond al beluisterd. Het gesprek komt op mij over zoals het was en dat is dus een goed teken. E. en ik zijn erg duidelijk geweest wat dat betreft.
Ik hoop dat er iig heel veel homo's hebben geluisterd en denken: Hmm goh die Marieke klonk wel erg leuk, laten we eens op de site van Meer dan gewenst kijken, of laten we RTV Oost mailen.
En anders was dit gewoon een manier om het te vertellen aan de mensen, dat dit ook een manier is.
De uitzending is hier te horen: De roze golf - uitzending
Het was ook erg leuk om E. te ontmoeten, had al een paar keer mail contact met haar gehad, maar zo irl is het toch altijd fijner op de een of andere manier. Samen naar RTV Oost gereden en toen we daaraan kwamen was het dus niet bekend blijkbaar dat wij zouden komen, nou ja we zaten net 5/10 minuten in de lobby/kantine toen Jan Erik op ons af kwam lopen.
Eerst lekker wat gegeten en gepraat over het programma en onze kinderwens (duh) en daarna naar de studio gelopen. Leuk om eens een studio te zien, normaal luister ik natuurlijk alleen maar naar de radio, maar een studio zelf heb ik nog niet eerder van binnen gezien. We gingen zitten, hij startte wat op en toen begon de opname. De opname zelf was fijn, gezellig en het ging allemaal echt hartstikke spontaan. Ik heb gezegd wat ik wel wilde zeggen en niets gezegd over wat de mensen niet aangaat.
Hij zei na afloop dat hij eigenlijk niets hoefde te knippen, omdat het allemaal zo goed en natuurlijk ging. Daarna nog een half uur zitten kletsen in de studio (zonder dat het opgenomen werd) en E. en ik zijn daarna nog even een bakje koffie gaan doen om het nog even door te spreken.
Het was gepland dat de uitzendingen op 13 Oktober was, maar niets gaat zoals je denkt dat het gaat (daar heb ik het nog wel een andere keer over), want vanavond om 19 uur kreeg ik een appje van E. dat het al was uitgezonden. Weer niet waarom, maar Jan Erik moest hiervoor kiezen. Dus ik heb het vanavond al beluisterd. Het gesprek komt op mij over zoals het was en dat is dus een goed teken. E. en ik zijn erg duidelijk geweest wat dat betreft.
Ik hoop dat er iig heel veel homo's hebben geluisterd en denken: Hmm goh die Marieke klonk wel erg leuk, laten we eens op de site van Meer dan gewenst kijken, of laten we RTV Oost mailen.
En anders was dit gewoon een manier om het te vertellen aan de mensen, dat dit ook een manier is.
De uitzending is hier te horen: De roze golf - uitzending
Abonneren op:
Posts (Atom)