Waarom deze blog?

Nieuws!

Ik ben een nieuwe blog begonnen, omdat ik nu mamma ben en dit niet meer aan te passen is. Mijn nieuwe blog is Samen maar toch alleen

donderdag 18 april 2013

1e stap: Daadwerkelijk belissen dat dit is wat ik wil gaan doen

Ik ga niet over één nacht ijs met mijn beslissing (of hoe je dat ook zegt). Mijn beslissing is een beslissing die ik eigenlijk al lang geleden heb gemaakt. Ik weet altijd al dat ik mamma wilde worden, de rest kan mij helemaal niet schelen, als ik maar mag ervaren hoe het is om mamma te zijn. Hoet het is om zwanger te zijn, hoe het is om meteen vanaf het 1e moment ontzettend veel te houden van dat kleine hummeltje, hoe het is om dat kleine hummeltje groter te zien worden, hoe het is om te merken dat dat kleine hummeltje geen klein hummeltje meer is, maar naar de basisschool gaat, naar de middelbare school, naar een vervolgopleiding, uit huis gaat, zelf mamma/pappa (of niet) wordt enz enz. Dat wil ik allemaal ervaren. Ik wil niet ervaren hoe het is om dit allemaal niet mee te maken, bij het idee alleen al word ik doodongelukkig.

Ik zou ook heel graag de liefde van mijn leven willen tegenkomen en trouwen en echt gelukkig zijn met een man, maar veel liever wil ik ervaren hoe het is om mamma te worden. Ik zei het van t weekend nog toch mijn tante: 'Ik ben liever mamma en alleen dan dat ik wel de liefde van mijn leven heb, maar geen kind.'

Kortom ik wil mamma worden. Een paar jaar geleden nam ik  mezelf al voor dat ik het ook in mijn eentje kon doen. Dus dat ik dan in de buurt van mijn ouders zou gaan wonen, een donor zou gaan zoeken en het in mijn eentje te gaan doen. Dit is ook nog steeds een optie, maar het is liever een optie die ik niet doe. Ik wil veel liever gewoon hier blijven wonen, waar ik nu woon en nog veel liever en ook beter voor mijzelf, wil ik het niet in mijn eentje doen. Vandaar ook dat het artikel in de Spits en de optie die ik daar zag mij zo ontzettend aanspreekt. Co-ouderschap aangaan met een homo stel of homo man.

Van het weekend had ik een familiedag en heb ik het idee/de optie verteld aan mijn moeder, vader en tante en allemaal spreekt dit idee ze veel meer aan, dan het idee dat ik het in mijn eentje zou doen. Voornamelijk omdat ik Bechterew heb en niet alles zo vanzelf sprekend is.

1 juni heb ik een wensouderbijeenkomst in Amsterdam. Een bijeenkomst waar van alles wordt verteld over dit idee/deze optie. Er komen ervaringsdeskundigen aan het woord, maar er wordt ook gekeken naar het juridische aspect, want het eea moet natuurlijk wel goed vastgelegd worden!

Ik ben benieuwd!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten