En nu ben ik ineens alweer 34 weken zwanger. De laatste keer dat ik heb geschreven was ik 23 weken en voelde ik ons mannetje net. Ondertussen is het schoppen af en toe pijnlijk en heb ik t gevoel dat hij zich een weg naar buiten aan t zoeken is via mijn buik ;) . Heb ik nog het geluk dat de placenta aan de voorkant ligt, anders was het nog veel pijnlijker geweest. Maar ik geniet er nog elke dag van. Dit is echt het mooiste gevoel van de hele wereld.
Verder gaat het qua lichamelijke klachten niet echt geweldig. Ik ben al 2,5 week eerder met verlof gegaan, oftewel de ziektewet ingegaan. Het ging gewoon niet meer. Na 4 uur werken had ik de hele middag nodig om bij te komen en de lichamelijke klachten werden steeds erger. Achteraf erg blij dat ik die stap heb gezet, want nu kan ik mijn eigen dag indelen zoals ik dat wil. Lekker rustig aan wakker worden en ontbijten. Dan wat huishoudelijke klusjes doen (soms ook wel eens gewoon niet ;) ) . 's Middags of iets ondernemen met vriendinnen oid en een dutje doen (als ik er behoefte aan heb) en dat dan elke dag. Vanaf gisteren is het officiële verlof ingegaan.
Ik heb sinds een paar weken een hele vervelende klacht erbij, ik kan namelijk nauwelijks lopen. Iets wat toch erg vervelend is. Kleine stukjes in huis gaan nog wel, maar langer dan 5 minuten achter elkaar kan ik niet meer lopen. Veel pijn dan in mijn been. Hopelijk gaat t nog over, maar ik ga het iig bespreken met de gyn, want zo houd ik t niet nog 6 weken vol. Elke avond verga ik namelijk van de pijn en kan ik me nauwelijks nog bewegen. Op deze manier zit ik wel heel erg vast aan mijn huis :(
Vandaag is de kinderwagen geleverd en daarmee is het laatste in huis van alles wat ik in huis moet hebben (op de kleine dingetjes na). Vanmiddag maar even in elkaar zetten samen met J. Het maakt het weer een stukje echter. Bijna alle wasjes zijn gedraaid, bedje nog opmaken, mijn bed op kratjes zetten. Huis weer aan kant maken en ik ben er klaar voor, laat ons mannetje maar komen :) . Ik heb er zoveel zin in, al blijf ik t tegelijkertijd ook wel eng vinden hoor. Zo'n raar idee dat hij er straks gewoon is en niet meer veilig in mijn buik zit. En dat ik ineens voor zo'n klein hummeltje ga zorgen.
Dat mijn wens gewoon ECHT gaat uitkomen. Jeetje ik droom hier al zo lang van en NU is het dan eindelijk zover. Als ik mezelf zie met mijn mooie zwangere buik vind ik het zo onwerkelijk, zo fijn, zo heerlijk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten